Czy kochasz siebie ?

Zadaj sobie pytanie,  pomyśl  i odpowiedz szczerze.

Czy ja kocham siebie?.

Jeżeli tak, to jesteś szczęśliwa bo znalazłaś się w 1%, może 2% ludzi spośród setki.

Jeżeli nie, to witaj w gronie 99% bądź 98% osób , które siebie nie kochają.

Patrzysz w lustro i wypowiadasz z przekonaniem słowa KOCHAM SIEBIE.

Przywitała cię totalna cisza, zero odzewu. Nadal dobitnie mówisz stwierdzenie, wpatrując się w swoje odbicie w zwierciadle.

Powoli docierają do ciebie wypowiadane słowa, czujesz uścisk w żołądku, na twarzy  pojawia się grymas.

Teraz odpowiedź sama ciśnie się na usta:  Boże , co ja mówię, kocham siebie!!!  Ja siebie nienawidzę, bo mam lęki. Jestem ofiarą losu, jestem gorsza od innych. Nie radzę sobie z obowiązkami dnia codziennego. Boże, co ja mogę w sobie kochać bezsens życia, koszmary senne, cierpienie, przejmujący  żal i poczucie niesprawiedliwości.

Dusza zaczęła krzyczeć do słów  kocham siebie , nie, nie!! Ciało ją w tym umacniało.

Popatrzyłam w lustro: zdeformowane obrazy, drgające w  swoich nierównych kształtach, zamazały moją twarz. Ciało sztywniało, oddech stawał się płytki,  zimny pot pokrywał skórę.

To była moja pierwsza reakcja dawno,  dawno temu podczas choroby.

Pamiętam jak po spotkaniu z lustrem, usiadłam skulona  na podłodze , a do głowy dobijały się obawy , strach i przerażenie,  oraz  pytania bez odpowiedzi.

Jak ja sobie z tym poradzę?

Jak mam siebie pokochać ?

Czy ja kiedykolwiek pokonam lęk?

Czy ja mam w sobie tyle siły ?

Boże, od czego mam zacząć pracę nad sobą?

Pamiętam dzień , w którym wybrałam się na spacer.
 Mieszkam w terenie górzystym więc  trasa jaką pokonuje,  w jedną stronę prowadzi pod górę , a w powrotną z góry.

Stanęłam u podnóża dość wysokiego wzniesienia, ogarnęłam wzrokiem trasę i chciałam zrezygnować z dalszej wędrówki. Ogarnął mnie brak siły i rezygnacja, gdy pomyślałam  o wspięciu się na górę.

Postawiłam pierwsze kroki, nagle olśniło mnie, abym skupiała się tylko na nich i nie patrzyła przed siebie do góry.

Szłam z pochyloną głową,  obserwowałam czubki butów ,  wsłuchiwałam się w odgłosy przyrody  i stukot  kroków , które  rytmicznie dotykały ziemi.

Nagle spostrzegłam, że dotarłam na wierzchołek góry.

Byłam rześka , wypoczęta, sił  mi przybyło , a co najważniejsze, byłam zadowolona wewnętrznie.

Stanęłam i oparłam się o drzewo.

Dostałam odpowiedź, jak pracować ze sobą , aby pokonać nerwicę.

Skupiać się tylko na dniu dzisiejszym i pracować ze sobą tak,  jak najlepiej potrafię.

Codzienna praca , skupienie się nad danym zajęciem , wykonywanym tu i teraz, buduje twoją przyszłość.

Uparta podświadomość.

Człowiek , któremu brakuje poczucia bezpieczeństwa, zachowuje się w sposób niezrozumiały dla samego siebie.

 Czuje się wewnętrznie rozdarty , ma wewnętrzne konflikty. Nie potrafi  rozróżniać dobro od zła . Wrośnięty w psychikę strach, to nic innego jak fałszywy kod , który swoje podłoże miał we wczesnym dzieciństwie. Dlatego podświadomość  szuka różnych sposobów, aby uzyskać dla ciebie poczucie bezpieczeństwa.

 Musisz  wiedzieć, że  podświadomość jest bardzo uparta, niby zgadza się co do niej mówisz, a za chwilę obala twój pogląd i robi to samo co uprzednio. Dlatego musisz konsekwentnie, systematycznie i cierpliwie powtarzać pozytywne stwierdzenia. Jest rozkapryszonym dzieckiem i nie myśli racjonalnie.

Podam przykład.

Od dłuższego czasu, boisz się wejść do  dużej placówki handlowej, w której jest zazwyczaj pełno ludzi.

Już  po przekroczeniu wejścia, zaczynasz odczuwać niepokój i rozdrażnienie.

Pojawiają się  niemiłe objawy ciała fizycznego, a zaraz potem lęk i panika. Ratujesz się ucieczką

A gdzie uciekasz? Tam gdzie sugeruje ci  podświadomość,  bo doskonale wie , gdzie czujesz się bezpiecznie.  Więc szybko wychodzisz ze sklepu i czym prędzej zmierzasz do samochodu .

Siadasz wygodnie w fotelu , oddychasz miarowo i po krótkim czasie dochodzisz do siebie.

Jedziesz do domu. Opowiadasz bliskim o zajściu  jakie miało miejsce w sklepie.

Śmiejesz się ze swoich objawów, to zaś jesteś zła na siebie, że nie zrobiłaś zakupów,  bo  lęk wziął nad tobą górę i znowu się poddałaś.

 Rozmyślasz ,, Już tyle razy sobie tłumaczyłam, że w sklepie nic mi się złego nie przytrafi.

 To ego próbuje mnie straszyć. Wiem, że zakodowałam sobie w podświadomości  fałszywe  kody.  Zdaję sobie sprawę z tego, że nic mi nie zagraża  oprócz mojej głowy, w której zagnieździł się irracjonalny lęk.

Niby wszystko wiem, ale nadal lęk bierze nade mną górę” .

Wiesz dlaczego się boisz?  Bo nadal traktujesz swoje urojone objawy na serio .

Myślisz uparcie w głowie.

 „Może to akurat dzisiaj jest ten moment,  że upadnę przy ludziach, że zemdleję i zawiozą mnie do szpitala. A  może akurat dzisiaj , w moim organizmie zaczęła się poważna choroba. Boże a może ja dzisiaj umrę” .

Dajesz się wciągać w grę upartej jak kozioł podświadomości. Pomyśl  o rozkapryszonym dziecku.

 Jak z nim postępujesz?  Im bardziej mu ulegasz, tym bardziej bachor daje ci popalić, wymyślając nowe sztuczki, aby  wyprowadzić cię z równowagi.  Jak będziesz nieugięta i konsekwentna w pracy nad sobą,  po pewnym czasie  zauważysz rezultaty.

Więc nie poddawaj się i mów pozytywne stwierdzenia.

A z porażek wyciągaj wnioski.

Podoba mi się  zasłyszane stwierdzenie ,, Nie ważne ile razy upadłaś, ważne ile razy się podniosłaś”

POZYTYWNE MYŚLENIE c.d.

Na początku mówienia afirmacji, umysł nie reagował na dobijające się do niego pozytywne stwierdzenia.

Podświadomość  była tak przesiąknięta  i zapełniona negatywnym  myśleniem, że nie zaprzątała sobie uwagi , tym co do niej dochodzi.

Nie widziałam wyjścia ze swojej sytuacji, więc nie pozostawało mi nic więcej, jak  tylko cierpliwie, systematycznie z uporem maniaka , powtarzać afirmację.

Skoro uwierzyłam w prawdę przekazaną przez inne osoby, więc mogę uwierzyć  w prawdę  przekazaną przez siebie.

Po paru tygodniach pracy nad sobą, zaczęłam trochę gorzej się czuć.

Zaobserwowałam niepokój i drżenie w okolicy splotu słonecznego.

Zaczęłam  z uwagą   analizować swoje zachowanie.

Już nie pocieszały mnie na krótko,  cudze zapewnienia, że jestem  zdrowa,  że wszystko będzie dobrze, że nerwica kiedyś  minie.

Zaczęłam sama budować w sobie poczucie bezpieczeństwa  i  obserwować swoje ego, które było niekorzystnym doradcą.

Dotarło do mnie, że afirmacje zaczynają obalać negatywne  myślenie.

Umysł zaczął się buntować, trwała walka pomiędzy dobrem a złem.

Przetrwałam ten okres wzmożonego niepokoju i rozterek.

Pozytywne myślenie z negatywnym , toczyło zaciętą walkę.

Zapewne zapytacie, dlaczego przetrwałam ten krótki burzliwy okres ?

Ponieważ , wiedziałam, że tylko ja sama jestem sobie w stanie pomóc, nikt tego za mnie nie zrobi.

Wieloletnie doświadczenia i zbyt długie cierpienie już nie pozwalało wycofać się z obranej drogi.

Mówiąc afirmację, prosiłam siły wyższe o pomoc w pracy nad sobą.

Powoli moje samopoczucie poprawiało się.

Nastawienie do siebie i życia , zaczynało nabierać innych niż dotychczas przekonań.

Wybierałam korzystne dla siebie rozwiązania. Instynktownie rozróżniałam zło od dobra.

Coraz częściej byłam  spójna w myślach i czynach,  dlatego miałam mniej wewnętrznych konfliktów. Takie zachowanie w dużym stopniu eliminowało irracjonalne lęki.

Budowałam do siebie zaufanie i do otaczających mnie ludzi

Świat już nie wydawał się tak groźny  i nieprzyjazny.

Pozytywne myśli zaczęły działać  na moją korzyść.

Nareszcie zaczęłam się przebijać  prze zbite, ciężkie i gęste chmury , przepełnione smutkiem  i destrukcją.

 Przez te szare obłoki, zaczęły przebijać się promienie słoneczne, a co najważniejsze , zaczęłam dostrzegać ich coraz więcej.

Afirmację JESTEM KOCHANA I CHRONIONA,  do tej pory mówię kilka razy, tak jak kochający rodzic mówi swojemu dziecku( jesteś kochany, jesteś bezpieczny).

Nad tym pozytywnym stwierdzeniem , pracowałam najdłużej.

Im cięższa walka, tym większe zwycięstwo.

Podobnie pracowałam z kolejnymi afirmacjami,  lecz nie pochłonęły mi tyle czasu, co powyższa.

JESTEM ZDROWA, MOJE CIAŁO TRYSKA ENERGIĄ.

JESTEM ODWAŻNA I PEWNA SIEBIE.

OTACZA MNIE DOBRO I MIŁOŚĆ.

MAM ZAUFANIE DO ŻYCIA.

Muszę zaznaczyć, że w danym okresie pracowałam  z jedną afirmacją. Gdy zauważyłam,   że pozytywne stwierdzenie  dotarło i zadomowiło się w podświadomości, zaczynałam pracę z następną.

Pozytywne myślenie.

 

 

Pozytywne myślenie.

 

Myślę, że nerwicę lękową mogę określić  dwoma  zdaniami.

Jest to choroba myśli i błędnych , niekorzystnie odbieranych  przez siebie reakcji, na dane sytuacje i wydarzenia.

Fałszywe kody,  wyryte w podświadomości, które trudno wymazać.

 Zakodowałaś je, gdy byłaś małym dzieckiem i przyjmowałaś bez filtra, obawy, poglądy i ideologie otaczających cię osób.

Nie otrzymałaś poczucia bezpieczeństwa od rodziców, którzy pewnie sami  nie czuli się bezpiecznie.
Nie tłumaczyli ci jasno i wyraziście, danych wydarzeń, które w oczach dziecka, były zagrożeniem.
Nie dali ci jasno do zrozumienia, że kochają cię takim,  jakim jesteś.
Nie otoczyli cię poczuciem bezpieczeństwa.
A ilu z nas przeżyło w dzieciństwie zastraszanie, wyolbrzymianie  błahych przewinień, czy zbyt drastycznych kar cielesnych.
Te fałszywe kody, które tkwią w twojej  podświadomości to: 
Boję się. Nie czuje się bezpiecznie.
Brak mi oparcia w innych. Otaczający świat jest niebezpieczny.
Boję się odrzucenia. Muszę szukać akceptacji  i miłości.
Muszę robić to, czego oczekują inni, aby być kochaną.
Nie jestem kochana. Jestem niepotrzebna.
Jestem gorsza od innych. Muszę zrobić wszystko, aby mnie akceptowano.
Jestem samotna, nikt mnie nie rozumie Muszę czuć się bezpiecznie. Boję się , że coś złego się wydarzy. Boję się choroby.
Musisz, a może lepiej brzmi, powinnaś krótko trzymać w ryzach swoje ego, które żyje przeszłością i na jej podstawie snuje przyszłość.
(Często to zdanie powtarzam w postach, abyś zwróciła na to zagadnienie uwagę).
Stąd te lęki i obawy, które wypływają z podświadomości.

Pozytywne myślenie u chorego na nerwicę lękową, to  zamiana  negatywnych kodów  w podświadomości na korzystne dla ciebie.

Pracę z afirmacjami,  mogę porównać do całodobowej nauki języka obcego.
Na pierwszy rzut oka , wydaje się  trudna, monotonna  i mało skuteczna.
Ze swojego doświadczenia wiem, że jest metodą skuteczną,  z czasem  polubicie ją , ponieważ odciąga umysł od negatywnego myślenia.

Zamiast tracić energię na snucie czarnowidztwa , czy skupiać się na swoich objawach  fizycznych, czy wciąż przywoływać w pamięci minione nieprzyjemne wydarzenia, zdecydowanie lepiej powtarzać pozytywne stwierdzenia.

Z uporem maniaka powtarzałam  JESTEM KOCHANA I CHRONIONA.
Każdy dla siebie jest joginem, więc wybiera  to, co mu najlepiej odpowiada.
Ty możesz powtarzać , jeżeli wolisz JESTEM KOCHANA I BEZPIECZNA.

 MOJA PRACA Z AFIRMACJAMI.

Napisałam na kartkach stwierdzenie -- ,,Jestem kochana i chroniona" i porozwieszałam  w domu w widocznych miejscach, nad łóżkiem, nad biurkiem, na lodówce, nad lustrem w łazience, nad telewizorem i  w jadalni.

Kupiłam stukartkowy zeszyt w kratkę, aby pisać w nim codziennie po kilkanaście razy afirmację.
Jedną całą kartkę przeznaczałam na stawianiu w każdej kratce kreski, która oznaczała wypowiedziane pozytywne stwierdzenie.
Na spacerze mówiłam do siebie, bądź nuciłam   afirmację.
Nagrałam ją i słuchałam przez słuchawki. Taką formę kodowania do podświadomości, wykorzystywałam przed snem i w czasie zasypiania.
Podczas wykonywania codziennych obowiązków, również  z uporem maniaka powtarzałam  owe stwierdzenie.
Często podchodziłam do lustra , głaskałam swoją twarz i mówiłam: Jesteś kochana , jesteś chroniona.
Aby poruszyć wszystkie zmysły, dopasowałam zapach perfum, który przypominał mi ogród  babci, budził we mnie przyjemne  wakacyjne wspomnienia.
Zamykałam oczy i powtarzałam afirmację.
Często modulowałam głoś, aby przekonać siebie,  że jestem naprawdę kochana i  chroniona.  

O dalszej pracy z afirmacjami, napiszę w kolejnym poście.

.

Iluzja ego.

Jeżeli chcesz  uświadomić sobie, co to znaczy ego i w jaki sposób Cię ogranicza, obserwuj  zwierzęta , które go nie posiadają.

Wszystko co robią zwierzęta jest spontaniczne, spowodowane naturalnymi potrzebami, ich zachowania nie mają nic z fałszu, ani iluzji.
Przyjrzyj się kaczkom na jeziorze.
Wyobraź sobie dwie dzikie kaczki, które pływają obok siebie.
W pewnym momencie, nie wiadomo z jakiej przyczyny ( być może wpłynęły sobie w drogę) dochodzi do sprzeczki .
Ptaki wydają głośne krzyki, rozpościerają szeroko skrzydła i dziobią się po łebkach.
Całe zajście trwa kilkanaście sekund.
Po czym strzepują z siebie nadmiar  negatywnej energii, wygładzają pióra i każda  odpływa w swoją stronę, jakby nic się nie stało.
Przyjrzyj się teraz dwóm osobom, które wejdą sobie w drogę.
Zaczynają na siebie krzyczeć, wykonywać gwałtowne ruchy rękoma, w zależności  od temperamentu.
Sprzeczka nie musi trwać długo.
Tym razem,  także każda z tych osób pójdzie w swoją stronę
Jednak jak bardzo różnią się od kaczek.
W ich głowach nadal toczy się kłótnia.
Kontynuują złorzeczenie,  na ich twarzach widać wyraźnie  napięcie, ślady łez  lub ich oblicza są wykrzywione grymasem.
Burza myśli nie pozwala im uwolnić się  od minionej chwili i żyć tu i teraz.
Pozostały zagubione w świecie, który już nie istnieje ----  w świecie  iluzji swojego ego.

 

Myśl.

 

 

 

 

 

Wiersz z mojej książki pod tytułem ,, Pokonaj cienie przeszłości”

 

 

            Myśl.

Myśl, pojęcie abstrakcyjne
Nie zważysz jej, nie zmierzysz,
Nie określisz kształtu.
Jest tworem ludzkim.
Myśl ulotna , mknąca jak wiatr.
Myśl gnieżdżąca się w głowie,
Zatrzymuje się na dłużej,
Bądź zakorzenia na zawsze.

 

Myśl, sploty myślowe, nurty i poglądy.
Kropla wody, strumyk, rzeka, morze.
Myśli uwięzione w głowie,
Myśli wypuszczone na zewnątrz,
W formie wyrazu czy słowa.
W gestach, reakcjach ciała
Czy w czynach popędzanych celem.

 

Zadowolony, przygnębiony, pogodny czy smutny,
To sprawcza moc myśli.
Depresja, nerwica--- to
Niewidzialnych myśli efekt.

 

Cudze przywłaszczone poglądy,

Destrukcyjne myśli,
Zieją złowrogim żywiołem,
Więzią umysł i ciało.
W szponach lęku.

 

Zaburzają realne widzenie świata.
Niszczą stosunki międzyludzkie.
Podburzone wyzwalają panikę.
Cierpisz, dusza woła o pomoc,
Ciało poddaje się emocjom.
Nie panujesz nad sobą.
Uciekasz.
Szukasz schronienia wszędzie,
Poza sobą samą.
Ogarnia Cię niemoc.
I bezsens istnienia.
Co z Tobą będzie?
Negatywna myśl dopadnie Cię wszędzie.
Ty jesteś. Ty istniejesz!
Rób wszystko co w Twojej mocy,
By stać się władcą  własnych myśli.
Myśli wesołych, pozytywnych
I uskrzydlających, by odbić się od dna.
Wznieść się ponad nimi.

 

Dotyk, zapach, odczucie.
Walcz!
Nie poddawaj się!
Fakt, sytuacja, wydarzenie.
Walcz!
Nie poddawaj się.
Walcz, z całych sił walcz.